எழுதியவர் : என் தங்கை கோ. சரஸ்வதி, கடலூர்.
அரும்புகள் ஆயிரமாம்,
அரும்புகள் செய்யும்
குறும்புகள் ஆயிரமாம்.
குழந்தைகள் ஆயிரமாம்,
குழந்தைகள் போடும்
கும்மாளம் ஆயிரமாம்.
கண்கள் ஆயிரமாம்,
கண்கள் காணும்
காட்சிகள் ஆயிரமாம்.
பெண்கள் ஆயிரமாம்,
பெண்கள் பாடும்,
பாட்டுகள் ஆயிரமாம்.
ஆண்கள் ஆயிரமாம்,
ஆண்கள் ஆடும்
ஆட்டங்கள் ஆயிரமாம்.
மனிதர்கள் ஆயிரமாம்,
மனிதர்கள் காட்டும்
வண்ணங்கள் ஆயிரமாம்!
தேவதையே, என் தேவதையே,
எட்டும் உயரத்தில் என் தேவதையே
.தாயாய், தமக்கையாய்,
தங்கையாய்,சேயாய் காதலியாய், எல்லாமாய்..
புன்சிரிப்பாலெனை மயக்குகிறாய்,
மனப் புண்ணுக்கு நீ மருந்தானாய்
சிரிக்கும்போது தேவதைதான்,
சிடு சிடுத்தால் வேதனைதான்
மனத்தில்பூவாய் உலவுகிறாய்,
இதயத்திலின்பம் தூவுகிறாய்
கனியாய் இனிப்பாய், காயாய் கசப்பாய்,
காரணம் சொல்வாயா?
அன்பாய் இருந்தால், மனைவியும் ஒரு தேவதையே, அன்றேல்
வன்சொல் ஆடும், மாற்றுருவில் வந்த ராட்சசியே!
கீழே உள்ள கவிதை என்னுடைய நண்பர் திரு. லக்ஷ்மி காந்தன் எனக்கு 1993-ம் ஆண்டு பொங்கல் வாழ்த்தாக அனுப்பியது. அவர் நண்பர்கள் அவரை நெருப்புக்கவிஞர் என்று பாராட்டுவார்கள் இக்கவிதையை அவர் அச்சடித்து பொங்கல் வாழ்த்தாக அனுப்பினார். அவர் சென்னையில் மாநகராட்சி உயர்நிலைப் பள்ளியொன்றில் முதுகலை உதவியாளராக பாடம் நடத்தி வந்தார். அவர் என்னுடைய பால்ய நண்பர். நாங்கள் இருவரும் நெய்வேலியில் இருந்தபோது பள்ளியில் வகுப்புத்தோழர்கள்.பின் அண்ணாமலைப்பல்கலைக்கழகத்தில் நான் விவசாயம் படித்தபோது அவர் விலங்கியல் படித்தார். பின் சென்னைக்கு வந்து முதுகலை மற்றும் M.Ed முடித்து ஆசிரியப்பணியில் சேர்ந்தார். நான் சென்னையில் பணி புரிந்தபோது அடிக்கடி சந்தித்து அளவளாவி வந்தோம். விருந்தோம்பலில் அவரையும் அவர் மனைவியையும் மிஞ்சுவதுகடினம். என் திருமணத்திற்கு முன் ஒரு தீபாவளி யன்று அவர் அழைப்பிற்கிணங்கி நாள் முழுவதும் அவர் வீட்டில் ஒருவராகத்தங்கி பண்டிகை கொண்டாடியதையும் என் திருமணத்திற்கு அவர் மாப்பிள்ளை தோழனாக கூட இருந்து நல்கிய உழைப்பையும்,ஒத்துழைப்பையும் மறக்க இயலாது. என் பணி காரணமாக நான் பல ஊர்களுக்கு மாற்றலாகிச்சென்று மதுரையில் இருந்தபோது இந்த வாழ்த்து வந்தது. இக்கடிதம் வந்து சில மாதங்களில் அவர் உடல் நலமின்றி இவ்வுலகைவிட்டு மறைந்துவிட்டார். அச்செய்தி எனக்குத்தாமதமாகத்தான் தெரிந்தது. அச்சமயம் நான் vertigo என்னும் நோய் காரணமாக மருத்துவமனையில் 3 வாரங்கள் இருந்துவிட்டு பணிக்கு திரும்பியிருந்தேன் எனவே அவருடைய நண்பர்கள் சென்னையில் ஏற்பாடு செய்திருந்த நினைவஞ்சலியில் என்னால் கலந்து கொள்ள இயலவில்லை. எனக்கு வரும் கடிதங்களில் முக்கியமானவற்றை பாதுகாத்துவைக்கும் பழக்கம் உண்டு. இந்த வாழ்த்துக்கடிதமும் அதற்கு நான் கவிதை வடிவில் அனுப்பிய பதில் கடிதமும் என்னுடைய பழங்கணக்கை தணிக்கை செய்தபோது கிடைத்தன.
இக்கவிதையை என் மறைந்த நண்பர் கவிஞர் காந்தன் அவர்கள் நினைவாக இந்த வலையில் பதிக்கிறேன். அவர் தீவிர திமுக உறுப்பினர். இந்த வாழ்த்து வந்தபோது திமுக ஆட்சியில் இல்லை. அப்போதைய அதிமுக ஆட்சியின்மேல் அவருக்கிருந்த கோபத்தை இக்கவிதை காட்டுகிறது.
